Neden biten aşkları sevgiyle selamlamıyoruz? Neden hep içki sofralarında “Zalim, senin Allah'ın yok mu” şarkıları ile aşklarımızı anıyoruz..  

İlk görüş, ilk elektriklenme, ilk tanışma, ilk izlenimler, ilk buluşmalar, ilk heyecanlar, sonra telefonlaşmalar. saatlerce sürecek telefon trafiğiJ ne çok konuşulur nereden bulunur bunca konuşulacak konu. Buluşmalar, koklaşmalar, ilk buluşmadan sonraki uyuşmazlık korkusu… ama heyecan, elektrik arzu istek.  Aşk hepimizin gözünü kör etmez mi?

Kaçımız aşık olup, yitirdikten, bitirdikten, kaybettikten, yada vazgeçtikten sonra bize bu kadar güzel bir duyguyu yaşatan insana saygıyla bakabildik? Kaçımız aşk bittikten sonra eski sevgilimizi nefret, acı, öfke, intikam, hırs, inat gibi duygular olmadan anabildik. Ben varım diyorsanız!.. sizi tebrik ediyorum.  

 Aşklar yaşanır ve biter. Ömür boyu sürseydi eğer yüreğimiz buna dayanamazdı. Hangimiz kocamıza, karımıza, beş yıllık, On yıllık sevgilimize ilk günkü gibi aşığım diyebiliyor?Aşk bitiyor… Adını siz koyun. yerine sevgimi dersiniz, alışkanlık mı? Tutkumu? Daha iyisini bulamama korku su mu? Birçok duygu yükleniyor. Aşklar yaşanıyor.  Körken göremezsin aşkının eksiklerini, belki görürsünde görmek istemezsin..belki değiştiririm dersin, ama değiştiremezsin…ya olduğu gibi kabul edeceksin aşkını..yada çekip gideceksin!..gitmek zordur kör zamanlarda.. belki de onun gitmesini isteyeceksin.. 

Aşk gözlerimiz açıldığında bitiyor… eskiden size dokunmayan sözler canınızı yakmaya başladığında. Aslında o hep öyleydi!.. siz onu görmek istediğiniz gibi gördünüz. Aşkın hızı 180 le başlıyor. Frene basana kadarda sürüyor..elbet bir yerde duracaksınız. Durmam ki demeyin benzin bitiyor. Durdunuz!  

Peki neden bu öfke kin? Egolarımız mı bizi böyle yapıyor? Ben terk ettim!.. ben vazgeçtim!..değmezmiş!..“Değer canım değer elbet ,değer bir tanem aşk için her şeye “  Bir aşk hikayesinde; erkek ve kadın inanılmaz aşık olmuşlar birbirlerine…imkansız aşk mış onların ki….çok bağ dereler atlatmışlar. Yıllar geçmiş aşkları meydan okumuş imkansızlığa…imkansızlık bu büyük aşk karşısında güçsüz kalmış ve imkan olmuş. İmkansızlık Aşklarına boyun eğmiş. Aşk şaşırmış birden!..imkansızlık imkan olunca aşk değerini yitirmiş. sonra tam kovuşacakları zamanda ne olduysa olmuş incirin çekirdeği erkeğin boğazına kaçmış. Kadın da yataklarında pire bulup yorganlarını yakmış…kalmışlar mı öylece ortada… ne aşk kalmış geriye ne imkansızlık…sonra inat çıkmış ortaya, sonra kin çıkmış meydana, sonra da gurur çıkmış arenaya…savaşmış eski sevgililer. adam “hayatta asla insan kaybetmedim. Vazgeçtiklerim oldu” diye kılıcını çekmiş. Kadın kalemi ile savaşmaya çalışmış. Ama nafile… kazanan hiç olmamış..  

Neden biten aşkları sevgiyle selamlamıyoruz?Neden hep içki sofralarında “Zalim, senin Allah'ın yok mu” şarkıları ile aşklarımızı anıyoruz?

Oysa ne kadar güzel duygular yaşadık o aşklarımızda. ne unutulmaz anlar ne unutulmaz sohbetler, unutulmaz kahkahalar, sırlar, sevişmeler… “Sen de kendi payından bir hatıra seç “ yüzün gülümseyerek… 

Yaşanmışlıkları sevgiyle saygıyla hatırla.Ve asla unutma!... O Aşk senin. 

Yaşanmışlıklarından vazgeçebilirsin…ya kendinden ? 

 İyi, kötü, güzel , çirkin ne yaşanmışsa yaşanmış… 

 Vazgeçmiş olsanız da ..”.yeter ki onursuz olmasın aşk!..”. yeter ki onursuz anılmasın aşk!   

Sevgiyle kalın

Nihal Yükçü  

Yaşam ve İlişkiler Koçu   

(0) Yorum