Sormayın diyemezsin!…sormak en büyük haklarıdır insanların. Soru sormak iletişimin ilk basamağı…eğer bir insan size soru soruyorsa bu sizinle ne kadar ilgilendiğini, daha doğrusu ne kadar çok dinlediğini gösterir. İnsanların dinlenmeye, gerçekten dinlenmeye, kalpten dinlenmeye o kadar ihtiyaçları var ki…sohbet etmek istiyorsunuz ama dinleyenden çok konuşan var karşınızda…eğer biri size soru soruyorsa bu kötü meraktan değil, gerçekten sizi dinlediğindendir. Emin olun..

Hani bazı arkadaşlarımız vardır. Benim var. Eminim sizde de bunlardan çok vardır. Dostunuzdur, arkadaşınızdır. Dertleşmek bir şeyler anlatmak istersiniz. Çağırır yada bir yerlerde buluşursunuz. “çok kafam karışık paylaşmam lazım senle” diye başlarsınız lafınıza…amacınız akıl almak değil. Sadece dinlenmektir oysa..

Baştan bir iki cümle… tamam dinliyor beni dersiniz… sonra bir bakarsınız hoppp konu nasıl olurda sizden çıkıp ona dönmüştür anlayamazsınızJ artık ipler onun elindedir..başlar anlatmaya… ha bir de konunuzla ilgili size dersler verircesine “ben olsaydım böyle yapardım” “ benim de aynısı başıma geldi” “ bir keresinde ben de yaşadım bunları” yüzlerce “ben” den oluşan cümleler gelir arka arkaya…umutsuzca dinlersiniz. Bazen içinizden bir ses” hani konu bendim!. Nasıl oldu da ona döndü?” diye fısıldasa da size.... dinlemeye devam edersiniz. Bazen de çıkıp gitmek istersiniz ortamdan ama gidemezsinizJ

Siz de yapmışsınızdır bunu birilerine…insan egosu ....“ben” demeden cümleler kurmak zor..bir deneyin siz de bir arkadaşınızla yada ailenizden bir bireyle sohbet edin ve “ben” cümlesi kullanmadan 5 dakika konuşun. Sadece dinleyin…yürekten dinleyin, tüm kalbinizle dinleyin, zihninizdeki kuşu susturup dinleyin,( bu kuş da nerden çıktı? Benim zihnimde ha bire öten bir kuş mu var? bu kadın ne saçmalıyor böle diyen o kuşu) karşınızdakinin konuşması devam ,ederken “ buna nasıl cevap vermeliyim” demeden yada lafını bitirmeden kafanızda kurduğunuz cümleleri ona söylemeden dinleyin.

 Sohbet etmek yarışa dönmüşJ kim daha çok konuşacak kim daha çok o müthiş fikirlerini karşısındakine gösterebilecek… hepimiz akıllıyız. Gerek yok bunlara..

Geçen yaz tatilde hiç tanımadığım hoş bir bayanla 1 saatlik bir sohbet yapma şansını yakaladım.Hani çok hızlı tempolu arka arkaya konuşan insanlar vardır ya.. bir de heyecanlı konuşması. ona yetişmek için çok çabalamanız lazım. Dinledim sadece…ve kalpten dinledim. 10 dakika sonra temposu yavaşlamaya başladı. Daha sakinleşti. Daha yumuşak daha hoş konuştu. Sanki yıllardır içinde sakladığı ve kimseye anlatamadığı, belki de kimsenin duyup ta dinlemediği şeyleri bana zevkle anlattı. Hem de hiç tanımadığı birine.. Sadece birkaç soru sordum kendisiyle ilgili.. çok hoşuna gitti hiçbir ayrıntıyı kaçırmamış olmam. Bir saat sonunda derinnn bir ohhhh çekti. Gerildi. arkasına yaslandı. Dediği cümle çok güzeldi “ sizinle sohbet etmek harika” gülümsedim ve teşekkür edip “sizinle de harika” dedim. Biz Türklerin büyük eksiği vardır ya. Sohbet ederiz sohbet sonunda ismimizi söyler tanışırız. Bizde öyle yaptık. Çok güldük gece boyunca. O Akşam anladım ki insanları dinlemek le anlamak arasında ince bir çizgi var. Kulaklarımız dinliyor. Anlamak için sabır gerekiyor

. Yaşam koçu olduğumu öğrenince “ demek sizinle sohbet o yüzden bu kadar güzel..! ” deyip harika , içi neşe dolu bir kahkaha attı. Sonra bana döndü ve sordu “neden ilişkiler koçu” diye? İşte şimdi o beni dinliyordu… İnsanları seviyorum. Yaşlısını, gencini, erkeğini, kadınını, şişmanını, zayıfını, utangacını, sinirlisinielektrikçiyi, genel müdürü, sekreteri, tezgahtarı, balıkçıyı, öğretmeni, öğrenciyi hele ki taksicileri…kitap gibi insanlar.

Konuştuğum, dinlediğim her insandan öyle çok şey öğreniyorum ki…

Dinledikçe öğreniyor Öğrendikçe büyüyor,büyükçe hayattan zevk alıyorum.

 İlişkiler insanlar için. Dünya ilişkiler üzerine döndükçe bende bu girdapta ilişkiler koçu olarak var olacağım.

Dinleyin, hiçbir şey kaybetmeyeceksiniz!.. çok şey kazanacaksınız.

Beni dinlediğiniz için sonsuz teşekkürler.

Sevgiyle kalın

Nihal Yükçü

Yaşam ve ilişkiler koçu

(0) Yorum