Anne Lütfen Arkadaşım Olma!.. Sadece Annem Ol...

Üye Oylama: / 10
ZayıfEn iyi 

Kimseye anne baba nasıl olunur öğretilmiyor!..Bunun bir okulu da yok ne yazık ki..kimse senin annene de senin babana da sen doğduğunda nasıl anne baba olması gerektiğini öğretmedi.   16 yaş zor dönemdi. Çok zaman geçti…ve hatırlıyorum 18 yaşını nasıl iple çektiğimiJ  Ne olacaksa 18 yaşımda…özgürlük heyooo özgürlük hisleri.  Çok sonradan anladım ki özgürlük öle 18 yaşına gelince olmuyormuş.  yaşla alakalı değilmiş. 16 yaşında Anneme ne çok kızardım. Ne çok eleştirirdim.  “Ben anne olunca asla böle davranmayacağım çocuğuma”  arkadaş gibi olacağım onla..     Kendimce oldum da. bana göre doğru olan çocuklarımızla arkadaş olabilmekti..  Hepimiz geçmişimizde anne ve babalarımızla ilişki bozuklukları yaşamışızdır.  kimimiz aile içinde bizi anlayan bir büyüğe sığınarak geçirmiştir bu dönemi . Kimilerinin sırdaş yengeleri, kimilerinin arkadaş teyzeleri, kimilerinin de komşu abla-ağabeyleri olmuştur. Hep ama hep Annemizi babamızı bizi anlamadıkları için eleştirmiş, suçlamış, hatta yaptığımız hataları onlara mal ettiğimiz bile olmuştur.     Kimseye anne baba nasıl olunur öğretilmiyor!.. bunun bir okulu da yok ne yazık ki..kimse senin annene de senin babana da  sen doğduğunda nasıl anne baba olması gerektiğini öğretmedi...onlar kendi anne babalarından güzel bulduklarını seçtiler, eleştirdikleri hoş görmediklerini sildiler. üstlerine kendi bilgilerini ekleyip harmanladılar sadece…      22 yaşında kucağıma ufacık bir şey verdiler. 2 saate bir emzir devamlı altına bak altı ıslak kalmasın ağlar dediler..bana öğretilen annelik bunlardı. oysa anne baba olmak ne kadar zormuş. Hep derim tekrar diyeceğim. “dünyadaki tek karşılıksız sevgi evlat sevgisidir” diye..  Verdiğimiz her sevgide karşılık olarak sevgi daha çok sevgi bekliyoruz. Bir tek evlatlarımıza veriyoruz bu karşılıksız sevgiyi…sizi sevip sevmemesi önemli değil!..ne hata yaparsa yapsın ne kadar sizi kırarsa kırsın asla onun sevgisinden ala koyamıyorsunuz kendinizi…kendinizden bir parça o…sizin bir parçanız..    Bende büyüttüm oğlumu bana öğretilen, annemden öğrendiklerim ve benim üzerine harmanladığım bir çok şeyle..fazladan çok sevgi de kattım. Hem dilimle hem bedenimle..çok sarıldım çok öptüm. Her fırsatta “seni seviyorum yavrum” dedim en büyük içtenliğimle..  Sandım ki ben dört dörtlük olacağım  Olmuyormuş…      Geçenlerde…    16 yaşındaki oğlum  “Anne lütfen arkadaşım olma!.. benim yeterince arkadaşım var zaten.. sadece annem ol..” dedi bana..  Arkadaş olacağım diye.. oğlumun sınırlarını aştığım bir anda. Utandırdım onu..belli ki bazı zamanlarda çocuğunuzla arkadaş olamıyorsunuz. Bazı şeyler annelere babalara söylenmiyor. O zaman anladım. Yıllarca kafamda oluşturduğum annelik modelinin aslında ne kadar  saçma olduğunu.  Çünkü her çocuğun her gencin her insanın  gerçeği farklı!..  Bana göre 16 yaşında doğru anne arkadaş anne modeli  iken…şimdi oğlum sadece annesi olmamı istiyor.       Haklıda..Çünkü bu onun gerçeği.. ben ona hiç sormadım nasıl annen olmasını istersin diye… sadece kendi modelimi uyguladım... Bana uygulanmasını istediğimi oğluma uyguladım.  aslında çizilen modeller evlatlar için mi? Yoksa kendimiz için mi?     Anneliğin babalığın bir modeli olmalı mı acaba?     Doğru olan ebeveyn-çocuk ilişkilerinde sadece kendi değerlerimizle yol bulmak olmamalı. adı üzerinde ilişki. sadece sizin istekleriniz sizin kurallarınızla yürümez. İlişkiye karşı tarafın değerleri de katın. Çocuktur ne anlar demeyin!..hepimiz çocuktuk..yıllarca çocukluk hatıralarımızla yormadık mı kendimizi…yıllarca psikologlara gidip hep çocukluğumuza inmedik mi?   Çocuklarınızla gerektiğinde arkadaş gerektiğinde anne-baba, onlar ne olmanızı istiyorsa onu olun!.. Bırakalım  model oluşturmayı…en güzel şeyi yapalım; evlatlarınızla konuşarak iletişime geçelim.  Sorun çocuklarınıza…”ileride nasıl bir ebeveyn olmak istiyorsun? “ anne baba olduğunda çocuklarına nasıl davranmayı düşünüyorsun “ “ senin için doğru anne baba nasıl olmalı” diye.   Zaman erkenken, eleştirilmeden, çatışmalar yaşamadan, ilk ağızdan duyun aslında sizden ne beklediklerini..     Ben artık oğlumun istediği anne olacağım. Onun yeterince arkadaşı var… Sadece annesi olacağım!...   Sevgiyle kalın Nihal Yükçü Yaşam ve ilişkiler Koçu  (3) Yorum

 

< Önceki		Sonraki >