Korku ve Kabullenme

Üye Oylama: / 1
ZayıfEn iyi 

Korkma çocuk ! Korkma ,çünkü kafanda yarattıkların gerçek değil. Gerçekle ilgili bile değil. Zararsız sanrılarının esiri olmuşsun sadece.   Yolda yürürken karşıdan gelen adam seninle ilgilenmiyor bile.. Seni kritik etmek icin tetikte beklemiyor.. Herhangi bir açığın onun umrunda bile değil.. O kendi kafasındakilerle meşgul.. Kendi hayatındakilerle.. Senin saçının üstünde uçusan bir tutam saç onun umrunda bile degil çünkü zaten bakmıyor ona… Hareketlerini sınamıyor.. Attığın adımlara gözünü dikmiş ne kadar düzgün ya da yamuk yürüdüğünle ilgilenmiyor  Sınıfta konuştuğun arkadaşın seninle ilgili bazı fikirler besliyor olabilir.. Sonuçta aynı mekanı paylaşıyorsunuz; farklı hayatlarınızın bir bölümü aynı noktada çakışıyor.. Ama o da seninle konuştuğu zaman konuşmak istediği için konuşuyor.. Senin ağzından çıkanları dinliyor veya dinlemiyor ama niyeti tamamen iyi.. O da senin gibi kaygıları olan bir insan işte.. Seni eleştirmek için tetikte beklemiyor.. O da en az senin kadar hata yapmaktan korkuyor olabilir belki ne dersin? Ağzından çıkacak bir kelimenin karşıdaki tarafından onun istediği şekilde anlaşılmayacağından ya da tamamen ters anlaşılacağından korkuyor olamaz mı tıpkı sende olduğu gıbı?...   Bunu bilemezsin ama ona bu krediyi vermende yarar var.. He-Man yalnızca bir çizgi filmdi.. Hangi insan ``gölgelerin tüm gücü”``nü toplamış da diğerlerinin önüne geçmiş? O kim olabilir ki senden daha yukarıda bir yerde oturup sana gözünün ucuyla bakıyor olabilir?… Kabul et artık. Hepiniz eşitsiniz..  Senin taktığın maskeden yolda gördüğün insanların büyük çoğunluğu takıyor,, Sen güleç bir yüz takmışsın çünkü içindeki acının dışarı vuracağından ödün patlıyor.. Halbuki saklamaya çalıştıkça o acı kendini çok daha zorlayıp, sahip olduğundan büyük bir baskı ile dışarı vuruyor…   Sen kadar düşünceli olmayabilir insanlar  ama bundan dolayı onları suçlamayı bırak artık.. Sen gibi ince düsünmeyenler, senin en ince düşünmen gereken ama yapamadığın anlarda öyle ince düşünüyorlar ki bazen.. Senin inceliklerin ipince kalıyor o anlarda! Hakkını ver kendinin ama kendini de çok fazla önemseme.. Zannetme ki sen `en` lere sahipsin.. Iyi özelliklerine odaklanman güzel ama bu arada hiç kötün yokmuş tavrına bürünüp burnun hafif hafif yukarı kalkmaya basladığı anda bir durup düşünmenin vakti gelmemiş midir sence? Bir daha sormayacagim.. J  Sen.. o… onlar.. hepiniz aynısınız.. farklı özellikler, farklı artı eksiler ,farklı yaşantılar ,ama özde bir.. Herkes zayıf herkes güçlü herkes çocuk herkes olgun.. Herkeste her şeyden bir parça bir şeyler var. Bu nedenle rahatla artık… Bırak kendinle uğraşmayı, bırak sorgulamayı, kafanı rahat bırak.. Kafanı rahat bırakmadıkça o da seni rahat bırakmayacak..   Anlıyorsun değil mi bunu? Akıllısın sen.. bence çoktan anladın…  Sevgiyle kal.  Duygu GÜNDOĞ (0) Yorum

 

< Önceki